niedziela, 24 listopada 2013

Deyan Sudjic - Język rzeczy

Zdjęcie pochodzi ze strony http://lowcydizajnu.pl
Najpiękniejsza, najlepiej zaprojektowana książka tego roku. Mówiąca właśnie o ładnych i dobrze zaprojektowanych rzeczach. Od początku czytanie jej było związane z interakcją, zabawą. Choć treść jak najbardziej wartościowa i poważne, to od momentu wzięcia jej do ręki czułam się jakbym dostała książkę dla dzieci. Dla dorosłych, a jednak pomyślaną tak, by zainteresowała, nastawioną na interakcją. Zanim zajrzymy do środka zapoznajemy się z okładką - minimalistyczną, a jednocześnie przykuwającą wzrok, interesującą. Właśnie tu zaczyna się gra z czytelnikiem, który podąża za mini-przypisami wydawcy, obraca książkę, szuka kolejnej wskazówki, zaczyna sobie zdawać sprawę z tego, że wszystko - począwszy od kroju pisma, po format i szerokość grzbietu - jest przemyślane, zaprojektowane. Że książka to przedmiot, w wypadku "Języka rzeczy" - piękny, przemyślany, stanowiący całość.

Jak mogłoby się zdawać - drobiazg. Krótkie przypisy rozsiane w różnych miejscach okładki, a zadecydowały o tym w jaki sposób będę patrzeć na książkę i ją odbierać.  Książka uwiodła mnie jeszcze zanim zaczęłam ją czytać. Podtytuł brzmi: "Dizajn i luksus, moda i sztuka. W jaki sposób przedmioty nas uwodzą?". W świetle tego mogłabym powiedzieć, że książka mówi o sobie samej. I w pewnym sensie mówi, choć o książkach zdecydowanie nie jest. Jest o drodze, którą przebyli twórcy i odbiorcy przedmiotów, same przedmioty i ci którzy o nich mówią, piszą, decydują, nadają znaczenie. Jest to rys historyczno-społeczny z przedmiotami użytkowym w tle. Dokładnie, jak mówi podtytuł - jest o dizajnie, luksusie, modzie i sztuce. O tym jak te dziedziny na siebie wpływają, przenikają, jaki wpływ mają na codzienność i ludzi. Jest o czymś co dotyczy każdego, ale co nie każdy poddaje refleksji. 

Autor - Dejan Sudjic jest dyrektorem londyńskiego Design Museum, jego biografia "przesiąknięta" jest dizajnem, jest autorem wielu książek o takiej tematyce, nie pisze jednak książki naukowej, czy skierowanej do wąskiego grona czytelników. Język, którym się posługuje jest przystępny, autor rzadko odwołuje się do wiedzy czytelnika, wszystko cierpliwie tłumaczy. Książkę jest w stanie przeczytać i zrozumieć nawet kompletny laik. "Język rzeczy" mówi o podstawach, o otaczającym nas świecie przedmiotów, po prostu. Dzięki lekturze zyskujemy narzędzia do temu, by stać się bardziej świadomym konsumentem. 

Choć książka jest bardzo ciekawa, zwracająca uwagę na wiele aspektów przedmiotów, ukazuje różnorodne powiązania i znaczenia, to jednak czegoś mi w niej zabrakło. Jakiegoś zakończenia, wniosku. Autor dzieli się swoją wiedzą i przemyśleniami na temat dizajnu, mody, sztuki, luksusu, pisze o dizajnie jako pewnym języku, jednak na wstępie obiecuje danie odpowiedzi również na pytania o bardziej uniwersalnym, humanistycznym wydźwięku. I nie do końca te odpowiedzi uzyskujemy. Możemy do nich dojść samodzielnie, to oczywiste, jednak chciałam również poznać zdanie autora, a takich refleksji na temat roli odbiorcy i jego zachowaniach było niezwykle mało.

Komu poleciłabym tę książkę? Na pewno osobom zainteresowanym współczesnym dizajnem, czy po prostu ceniącym piękno i funkcjonalność. Książka pozwoli poznać historię i spojrzeć na to piękno właśnie z zupełnie innej perspektywy, umożliwi patrzenie bardziej świadome, da początek refleksji i udostępni narzędzia do lepszego zrozumienia, również samego siebie.

Ocena: 7+/10

Recenzja bierze udział w wyzwaniu Czytamy polecane książki, "Język rzeczy" przeczytałam po obejrzeniu Hali Odlotów, której tematem był dizajn.

11 komentarzy:

  1. Pozycja dodana do wyzwania Czytamy Polecane Książki;)
    Pozdrawiam i wpadnę przeczytać jak się tylko wykuruję;) bo nawet na monitor patrzeć nie mogę;(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No to życzę zdrowia i zapraszam ponownie ;)

      Usuń
    2. przeczytane;) co prawda to nie moja tematyka (choć cenię funkcjonalność i piękno) to jeśli wpadnie w moje ręce to zobaczymy, a wrażeniami na pewno się podzielę

      Usuń
    3. Jest tak piękna, że jak wpadnie w ręce, to ciężko się z nią rozstać :) No i jak będziesz miała okazję, to przeczytaj, bo warto. A czyta się bardzo szybko i sprawnie :)

      Usuń
  2. Książka rzeczywiście przykuwa uwagę okładka i choć nic o niej nie wiedziałam, zanim przeczytałam Twój post na jej temat, pomyślałam, że chciałabym ja przeczytać :) A po Twojej recenzji, chciałabym zrobić to tym bardziej.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, mam nadzieję, że się spodoba :)

      Usuń
  3. Cóż. Tak piękne słowa, taki entuzjazm. Chyba trzeba sprawdzić, choć jak wiesz, to niezbyt moja literatura, ale nie zawsze warto trzymać się scisłych ram. (zjadłaś "a": Dizajn i luksus, moda i sztuk.). Ja otaczam się pięknymi przedmiotami... książkami głównie. Lubie prostotę, elegancję, lubię minimalizm. Ta okładka taka jest. Może znajdzie miejsce na mojej półce.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki, już poprawione :) Mimo, że nie Twoje klimaty, to jak będziesz miała okazję, to polecam! Książkę czyta się bardzo, bardzo szybko - dużo w niej ilustracji, a styl typowy dla eseju, także taka odskocznia nie powinna być szczególnie męcząca. :)

      Usuń
  4. Jaka cudna! To książka z kategorii tych, które wyzwalają we mnie żądzę posiadania... nie dobrze :) Kradnę link do Twojej recenzji i wrzucam na fb Design - to dobre :) Bardzo ciekawa i książka i recenzja :) Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie tak było ze mną, od momentu w którym ją zobaczyłam - wiedziałam, że bez niej się nie obędę :) A wnętrze również satysfakcjonujące, więc zachęcam do zaspokojenia żądzy :)

      Usuń

Zapraszam do dyskusji ;)